4- آقای مظلوم.آیا هنوز هم فکر می کنید الکامپ ایران قادر به رقابت با جی تکس دوبی است؟
جناب آقای مظلوم؛رئیس محترم هیات مدیره انجمن ۷۰۰ شرکت انفورماتیکی ایران،
فکر کنم که قضیه اختلاف انجمن با شرکت نمایشگاه ها بر سر محاسبه نرخ ارزی و ریالی الکامپ دهم باید کارد را به استخوانتان رسانده باشد!
این بار دیگر نمی توان از پیگیری آن چشم پوشی کرد اگر با دیده اغماض از همه جفاهایی که در ایام برگزاری نمایشگاه بر شما و غرفه داران رفت نگریستید.
دهمین نمایشگاه الکامپ، به خاطر اختلاف شهرداری و شرکت نمایشگاه ها با تاخیر برگزار شد و نتیجه آن نیامدن تعداد زیادی شرکت خوب و معتبر خارجی بود که حضورشان می توانست برای صنعت انفورماتیک ما مفید باشد و حالا نحوه محاسبه هزینه های ارزی و ریالی نمایشگاه قوز بالا قوز شده است.
آیا فکر می کنید با این وضع، سال بعد شرکت خارجیی علاقمند به حضوری پر ریسک ودردسرساز در ایران ما باشد؟
آیا فکر می کنید تبعات این اختلاف تاثیر خود را بر نمایشگاه بعدی که چندماهی نیز به زمان آن نمانده است نخواهد گذاشت؟
جناب آقای مظلوم،
روی سخن من در خصوص موانع نیامدن شرکت های خارجی به ایران با شما نیست! سخن من چیز دیگری است که در ادامه اشارتی به آن کرده ام.
آیا به یاد می آورید چند ماه قبل و بعد از برگزاری نمایشگاه جی تکس دوبی در پاسخ به سئوالی درباره مقایسه این دو نمایشگاه گفتید که مشکل الکامپ نیامدن شرکت های بزرگ خارجی و معتبری مانند آی بی ام و مایکروسافت و اوراکل است و اگر آن ها بیایند همه چیز حل خواهد شد و ما چیزی برای رقابت کردن کم نداریم؟
آیا هنوز هم بر همان عقیده اید؟
آیا هنوز هم در آرزوهایتان روزی را می بینید که شرکت های بزرگ خارجی در الکامپ ایران غرفه زده اند و محصولاتشان را عرضه می کنند، در حالی که ما در این جا- ایران - هنوز هم برای محاسبه نرخ غرفه و زدن کراوات و گذاشتن موسیقی ملایم و این جور چیزها مشکلات اساسی و شاید غیر قابل حل داریم؟
آیا وقتی ما در ایران هنوز نمی دانیم چند ماه دیگر نمایشگاه داریم یا نه و اگر داریم در کجاست و با چه ویژگی هایی و همزمان رقیب ما در دوبی برای نمایشگاه جی تکس خود تا چند سال آینده برنامه ریزی کرده و در عین حال در تکاپوی گسترش شعبات خود در دیگر کشورهای منطقه است، باز هم می شود از رقابت و همترازی سخنی گفت؟
جناب آقای مظلوم،
باور کنید مشکل ما نیامدن شرکت های خارجی نیست. مشکل ما عدم دسترسی به تکنولوژی های روز نیست در حالی که مزیت ما نیز متراژ زیاد نمایشگاه با دکوراسیون های هم سطح جی تکس و بازدید کنندگانی به مراتب بیشتر از آن و شرکت های فراوان و بازار بالفعل و نیروهای خلاق و جوان نیست!
مشکل ما زیرساخت هایی است که نداریم. عدم امکان برنامه ریزی برای آینده ای است که خارجی ها برای آن فکر ها کرده اند و خواب ها دیده اند و ما هنوز اندر خم یک کوچه ایم!
مشکل ما عدم درک تعامل با دنیایی است که به سرعت در حال حرکت است و ما می خواهیم با چرخ هایی که خودی ها چوب لای چرخش می گذارند وارد میدان رقابت شویم.
مشکل ما کوته فکری ها و کج سلیقگی هایی است که در گوشه و کنار این کشور به وضوح مشاهده می شود.
مشکل ما نگاه کردن به پول های کوچکی است که برای بدست آوردن آن از درآمدهای بسیار هنگفتی کشور را محوم می کنند.
جناب آقای مظلوم،
مشکل انجمن و نمایشگاه تهران باید به طور اساسی حل شود. استخوانی که لای زخم است روزی دیگر از جایی دیگر سرباز می کند.
چاپ این نوشته درروزنامه دنیای اقتصاد